Περιβάλλοντα

Μία σειρά αφηρημένων έργων, με έναυσμα το τοπίο προσαρμοσμένα όμως σε ένα φαντασιακό και ονειρικό πλαίσιο. Τα τοπία αποτελούν έναν εσωτερικό μικρόκοσμο μέσα από τα οποία ο Παναγιώτης Γκρίτζος, εντοπίζει το χάος που υπάρχει γύρω μας, το μυστήριο που κατοικεί στο καθημερινό και οδηγεί τον θεατή σε ένα ασφυκτικό περιβάλλον που είναι έτοιμο να τον παγιδέψει. Ταράζει την ηρεμία του θεατή, ο οποίος προσπαθεί να κατανοήσει το αλλόκοσμο περιβάλλον που αντικρίζει, νιώθοντας μέρος του τοπίου και όχι απλός παρατηρητής. Έρχεται αντιμέτωπος με το τοπίο και καλείται να το κατανοήσει πριν εξαφανιστεί μπροστά από τα μάτια του και δημιουργηθεί ένα καινούριο. Έργα μεγάλων διαστάσεων, όπου μέσω της κίνησης συμμετέχει όλο το σώμα για να δημιουργηθούν, με άμεση σχεδιαστική πρόθεση, αλλά και έργα μικρότερων διαστάσεων καταφέρνουν να μας οδηγήσουν σε έναν διαφορετικό κόσμο. Τοπία εμποτισμένα με μεταφυσικές έννοιες , χρησιμοποιούνται σαν σκεύη συναισθημάτων για να περιγράψουν ζητήματα ύπαρξης .Μια αναζήτηση των αντιφατικών όψεων του ονειρικού και του εφιαλτικού, της απομόνωσης του αδιεξόδου και του καταφυγίου. Έννοιες που φαίνονται αντιφατικές αλλά όταν συνδυαστούν τελικά αποτελούν τις δύο όψεις του ίδιου νομίσματος, όπως η έκφραση της αφηρημένης ζωγραφικής και η σύνθεση ενός παραστατικού ζωγραφικού έργου.